زیبایی کلام و صدا...
عاشق شعرهای سهراب سپهری هستم...
اگه با صدای خسرو شکیبایی باشه که دیگه محشره...
دوست دارم بشینم و چند ساعتی اشعار سهراب رو با صدای شکیبایی گوش کنم... یادشان شاد باد...
شعر صدای پای آب سهراب که منو حسابی به خودش جذب میکنه...
کجایند این همه که سرچشمه ی هزاران ذوق و احساس زیبا بودند...
هر چی بگم بازم کم گفتم که چقدر از خواندن و شنیدن این آثار لذت میبرم...
گاهی واقعآ نمیدانم چگونه تقدیر کنم این همه را و به راستی که زبانم تخم سکوت به خود میگیرد...
باور این همه زیبایی کلام برایم دشوار جلوه میکند...
اگر اینان نبودند به راستی که زندگی چیزی کم داشت...
باشد که خداوند روحشان را قرین لطف و رحمت خود کند... آمین یارب العالمین
سرفرازی گر تو خواهی با همه یکرنگ باش